GüLŞAH'ın Psikolojik Uyanış Rehberi

Şamanizm, varlığı tüm insanların tarihinde Erken Taş Devri'ne ve daha da geriye dayanan bir din. Şaman:   bir şamanın (Türklerde kam) çeşitli bilinç durumları aracılığıyla ruh dünyası ile etkileşime girdiği dini bir uygulamadır. Uygulama genelde kâhinlik ya da iyileştirme gibi amaçlarla yapılır.  Günümüzde yenilenerek tekrar uygulanmaya başlanan şekline ise Neoşamanizm denir. Bir şamana soru sorulur: Zehir nedir? "İhtiyacımızdan fazla olan her şey zehirdir. Bu güç, zenginlik, açlık, ego, aç gözlülük, tembellik, sevgi, hırs, nefret ya da herhangi bir şey olabilir.  Korku nedir? Belirsizliğin kabul edilmemesidir. Belirsizliği kabul edersek, serüven olur."  Kıskançlık nedir? Başkalarının içindeki iyiyi kabul etmemektir. Bu iyiyi kabul edersek, ilham olur. " Öfke nedir? "Kontrolümüz dışındaki şeyleri kabul etmemektir. Kabul edersek, hoşgörü olur. "  Nefret nedir? Bir insanı olduğu gibi kabul etmemektir. Bir insanı koşulsuz olduğu gibi kabul edersek...

Kişisel bir okuma yolculuğudur .  Ruhuma değen her satırı, senin de kalbine dokunması dileğiyle buraya iliştiriyorum.  Nietczhe Ağladığında - Irvin Yalow “Acı önlenemez, ızdırap ise bir seçim.” “ Ben varken ölüm yok, ölüm varken ben yokum. Üzülecek ne var?  Kendisini daha uzak bir mesafeden izlemek için kullandığı evrensel bakış yaklaşımı olan \"bakış açısını değiştirme \"yaklaşımını kullan. İçinde bulunduğumuz o minicik konuma, yaşamımızın tümü üzerinden, tüm bir ırkın yaşamının, bilincin evriminin üzerinden baktığımızda tabii ki o taşıdığı önemi birden yitirir. Güven içinde yaşamaktır tehlikeli olan. Bu bizim sırtımızdaki en büyük yük. En. Büyük mücadelemizde bu yüke karşı yaşamak. İnsan doğru zamanda yaşamazsa asla doğru zamanda ölemez. Zaman sonsuza dek durmayacak kadar açgözlüdür. Durmadan yer yutar, ama geri verdiği hiçbir şey yoktur. Sana yazılmış bir yaşamı yaşadığını söylemen ne korkunç! Bütün tehlikesine rağmen bir kez bile özgürlüğünü tadamadan ölümle yüz ...

Yığınlarla bağırış, çağırış, yakarış içinde gerçek küçük bir cam parçası gibi durur. Kimsenin bir şey bilmediği gerçeği. Peki ya cam parçasının üstündeki kan damlası? Bilmediğimizi düşündüğümüz aslında nedir? Cevap tektir; hayatımızın sonunda başımıza gelecekler.. Bu geçişten sonra varlığımızdan geriye kalan bizi hatırlar mı? Kendinden ne olarak bahseder? Bu bilinmeyene alabildiğine hızla mı ulaşırız? Derin bir tefekküre dalıp, zihnimizin ulaşabileceğimiz en ufak ayrıntılarına bile dalarak mı ulaşırız? Yoksa daha hızlı koşarak veya daha derin uyuyarak mı? Bazılarının gözleri hep karşı kıyıdadır. On yıllık veya yüzyıllık süre, sonsuzla karşılaştırıldığında bir hiçtir. Peki sonsuzluğun renkleri bu yüz yıllık sürede mi belirlenir? Canlı varlıkları güdüleyen, gerçekten sadece hayatta kalmak ve üremek midir? Biz de daha büyük bir organizmanın başı belada olsa, hücreler gibi düşünmeden kendimizi yok eder miydik? Örneğin ozon tabakasını delerek dünyanın veya galaksimizin geleceğini tehlikey...